Om het mezelf makkelijker te maken heb ik snel een nieuwe blog opgestart. Op die manier kan ik een uitgebreid verslag op internet zetten, waar vrienden en familie makkelijk naar kunnen gaan kijken.
Jullie zullen een beetje geduld moeten hebben voor het hele verslag erop staat, maar ik doe mijn best om er elke dag mee bezig te zijn.
Hier kunnen jullie het vinden: http://tanzaniazambia.skynetblogs.be/
Veel plezier!
Na een heerlijke maand rondreizen in Tanzania en Zambia ben ik weer veilig thuis geraakt.
Het was een geweldige reis, met vele leuke belevenissen. Er volgt snel een uitgebreider verslag. Nu ga ik nog even voor de tv hangen en dan kruip ik in bed. Ik ben namelijk het afrikaanse ritme nog gewoon (het is daar om 19u donker en bijgevolg lagen we er om 21u in, er was gewoon niets beter te doen).
Tot snel!
Het is bijna zo ver, nog 2 keer slapen en ik vertrek naar Afrika voor een maand. Eerst Tanzania (Arusha, Zanzibar & Dar Es Salaam) en nadien Zambia (Kasama (bij de tante) & omgeving, Livingstone & omgeving en Lusaka).
Een hele reis dus. Uitgebreid verslag volgt zodra ik terug ben, vanaf 9 augustus dus. Tot dan!
Binnen een dikke 20 uur hoop ik te mogen binnenwandelen op mijn laatste examen (16u45 als de prof niet achterloopt). Hopelijk meteen ook het laatste examen van 2009.
Het wachten duurt onnoemelijk lang, en de tijd gaat maar niet vooruit, maar ik denk wel dat ik er klaar voor ben en dat het gaat lukken.
Ik wou gewoon dat ik kon meefeesten met al de rest, ipv hier zielig op mijn kamertje te zitten staren naar een cursus waarvan ik niet meer weet wat ik er nog langer mee kan doen.
Laatste zijn is echt niet leuk, maarja, nadien komt gelukkig een welverdiende vakantie. Ik heb dus wss niet veel recht op zagen, maar ik doe het lekker toch, nog zeker 20u lang…
Het gaat niet meer, twee weken is echt te veel tijd voor een examen, en al helemaal voor een examen waar iedereen van zegt dat het helemaal niet zo moeilijk is.
Een compleet gebrek aan stress zorgt voor een compleet gebrek aan concentratie. Ik heb nauwelijks iets gedaan aan die cursus, en het ziet er niet naar uit dat ik vanavond nog veel ga gedaan krijgen.
Morgen moet ik er maar eens goed tegenaan gaan. Veel anders zit er niet op.
Wie verzint het ook, examen op de allerlaatste zaterdag, als iedereen al lang gedaan heeft, en dan nog om kwart voor vijf ’s avonds. Pfff, ik heb het beu!!!
Verwarring… het enige woord om het examen van gisteren te beschrijven.
Hier en daar zaten er wel makkelijke vragen tussen, maar de meerderheid zorgde ervoor dat je enorm ging twijfelen. “Dit antwoord is wel juist, maar het hoort niet helemaal bij het onderzoek waar ze naar vraagt, zou het dan toch niet dit antwoord zijn, hoewel, als je het bekijkt vanuit dat standpunt, zou het wel eens juist kunnen zijn”
Zelfs na het examen, toen we 1 van de vragen toch maar even in het boek zijn gaan opzoeken, wisten we nog niet welk antwoord het moest zijn.
Geen leuk examen dus, en eentje dat zowat alle kanten uit kan.
De kans bestaat dat ik een 10 of meer haal, maar de kans dat ik minder haal is even groot. Ik hoop gewoon dat een 7 er zeker nog in zit. Maar ik geloof wel dat dat gaat lukken.
Nuja, afwachten is het enige wat we kunnen doen.
Gelukkig heb ik nadien lekker kunnen ontspannen, dat maakt veel goed van de stress de voorbije week. Even naar de kapper, iets gaan eten, lekker op café gaan hangen. Het kan gewoon niet beter. Nu nog een weekendje thuis lui wezen en maandag vliegen we er terug in.
Nog maar 1 te gaan… Afrika komt dichterbij!!
Ook als het goed gaat mag het gezegd worden. Ik had vandaag mijn eerste examen, en de hele week vloeken op dat rotding heeft dan toch zijn vruchten afgeworpen.
Het ging hier om gedragsneurowetenschappen, nuja, veel gedrag hebben we niet bestudeerd, het was dus eigenlijk een veredelde cursus neurofysiologie. Hoe werkt ons zenuwstelsel… en leer dat dan maar knots van buiten.
Een leuk meerkeuze examen (of course, dat vinden de psychologen zo geweldig) met 50 vragen en natuurlijk de nodige giscorrectie.
Toch ben ik voor het eerst met een goed gevoel naar buiten gegaan. Ik kon al van de eerste keer 40 vragen beantwoorden (meestal weet ik er nooit zoveel van de eerste keer de vragen doorlopen). En ben uiteindelijk gestrand op een 45 ingevulde vragen.
Mits enig rekenwerk kan je daaruit afleiden dat ik 15 fouten mag maken, en dat ik dan nog net een 10 heb. Nu, ik heb een kleine 10 vragen waar ik twijfelde tussen twee, of niet 100% zeker was van mijn antwoord. Statistisch gezien, als mijn inschatting een beetje klopt, kan het dus niet dat ik hierop nog een buis haal.
Een 18 lijkt me onwaarschijnlijk, maar een 12 moet er toch zeker inzitten.
Nuja, dat is afwachten natuurlijk, in juli weten we meer.
Veel welverdiende pauze kwam er niet aan te pas. Even iets fris gaan drinken en dan terug naar huis richting boeken. Want donderdag staat er alweer zo’n klepper van een examen op mij te wachten.
Dit keer sociale psychologie. Natuurlijk ook meerkeuze, dus weer eens details leren. En dat is toevallig niet zo mijn sterkste kant.
Nuja, mijn gevoel erbij is dubbel. Een deel van mij is zelfzeker en ziet het wel zitten. Een ander deel denkt dat ik er nog helemaal niets van kan en dat het een flop gaat worden. Welk deel gaat overwinnen zal ik donderdag pas weten als het examen voor mijn neus ligt. Tot die tijd kan ik maar proberen nog wat experimenten in mijn hoofd te duwen.
Ik hou u op de hoogte!
Vanwege het examen dat voor de deur staat is weekend een compleet onbestaand concept deze week. Elke dag is hetzelfde, of het nu maandag, woensdag of zaterdag is. Ik moet gewoon blokken, en enkele andere noodzakelijke dingen doen die nodig zijn om in leven te blijven.
Af en toe gebeurd het dan wel eens dat ik nood heb aan een of andere vorm van sociaal contact. Sms of msn kunnen hierin vaak al veel betekenen. Maarja, in het weekend blijkt de hele wereld te druk bezig om ook maar even om te kijken naar de arme studentjes.
Een compleet paniekgevoel overviel me deze middag toen ik enkele vragen van vorig jaar te zien kreeg. Plots besefte ik hoe weinig ik er nu al echt van kende en wat voor een berg werk nog op me lag te wachten. Geen goed gevoel dus, en zoals elke gemiddelde mens ga ik dan op zoek naar iemand om even tegen af te reageren.
Msn is dood in het weekend, op enkele mede-studerende zieltjes na vind je er niemand. En natuurlijk kan je mede-studenten niet te lang lastigvallen, want ook die hebben examens. De niet-studerenden zijn te druk bezig met feesten en dergelijke. Sms leek dus een beter medium om even een beetje medeleven te vragen.
Na enkele overduidelijk paniek-smsjes naar enkele mannelijke vrienden kreeg ik geen reactie. Nuja, het zijn mannen, die zullen de boodschap wel weer niet snappen dat ik gewoon even een beetje steun nodig heb. Dan maar een sms-je naar een vrouwelijk steunfiguur. Maar die zal haar gsm ook niet meteen bij de hand hebben, want ook daar laat een reactie op zich wachten.
Niet leuk, vooral nie als ge echt even een beetje steun nodig hebt. Het gevoel dat de hele wereld het te druk heeft voor u maakt het gewoon allemaal nog een beetje erger.
Nuja, ik zal er nog maar eens invliegen, dak nog een beetje werk kan verzetten vanavond. Veel anders zit er niet op!
Na een langdurende stilte hier op de blog toch nog maar eens een poging om er weer wat leven in te blazen.
Ik had mezelf voorgenomen vandaag als blokpauze op zoek te gaan naar een bikini. Nuja, meerendeel van het zoeken was al gebeurd gezien ik mijn oog al had laten vallen op een leuke bikini in de Hema. Dus ik met de bus richting Hema.
Bij het passen bleek ik toch weer een grotere boezem te hebben dan verwacht. En in bikini (gelijk welke, ik heb de vergelijkingstest gedaan) lijk ik gewoon huge. Nuja, in een 85C puilt alles uit, dus kon ik niet anders dan een 85D kiezen. Kwestie van het toch nog een beke fatsoenlijk te houden.
Al bij al ben ik toch wel tevreden met deze aankoop.
Hieronder een foto van het modelletje… helemaal iets voor mij.
Nu kon ik het me natuurlijk niet laten om op de terugweg nog snel even hier en daar binnen te springen. In de veritas zag ik iets hangen wat me wel leuk leek. Maar of course, veel te spannend aan mijn boezem. Nu, bij dit kleedje geen grote spijt, want het bleek achteraf toch niet zo geweldig als het eerst leek.
Wat ik veel spijtiger vond was het kleedje in de Cassis. Een mooi kort kleedje, had ideaal geweest voor de trouw waar ik binnenkort naartoe moet. Een beetje bustier-achtig vanboven, echt leuk. Enjah, of course, ik kreeg de rits niet tot boven toe. Het paste overal, behalve aan mijn boezem. Echt spijtig!
Als het van mij afhangt mag mijn boezem gerust een maatje kleiner. Met een B of een kleine C zou ik heel gelukkig zijn.
Nuja, al bij al heb ik wel een mooie boezem en ben ik er ook wel een beetje trots op. Elke vrouw zal wel iets aan te merken hebben op haar boezem, te groot, te klein, te dit, te dat… het is altijd wel iets. Maar ondanks alles blijft het een feit… mannen vinden borsten fascinerend, dus die troef hebben we altijd in handen.
Het gaat deze week echt niet goed met me. De paar lessen die ik heb (om 11u pas) heb ik gemist omdat ik het niet kon opbrengen om ervoor op te staan. Ik heb in mijn bed gelegen tot na de middag en voor de rest van de dag niets productiefs gedaan. Vandaag heb ik zelfs de hele namiddag liggen slapen. Shame on me!
Ik voel me echt niet goed, heb nergens zin in, ben lusteloos… het gaat me gewoon niet af!
Ik haat het echt dat ik me zo voel, maar ik weet niet goed hoe ik het moet veranderen. Ik weet dat ikzelf de enige ben die er iets aan kan doen, maar toch kan ik mezelf nooit overtuigen om ook maar iets productiefs te doen.
Ik hoop dat deze toestand snel over is, ik heb genoeg werk te doen, ik heb niet de tijd om mijn leven zomaar aan mij te laten voorbijgaan… pfff, hopelijk gaat het snel wat makkelijker.
